– Τα παιδιά είναι από τη φύση τους δυσπαθή (δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε αλλαγές, πιέσεις ή απρόβλεπτες δυσκολίες, έτσι «σπάνε» ή λυγίζουν εύκολα όταν εξέρχονται από προστατευμένο περιβάλλον).
– Πρέπει να δώσουμε στα παιδιά μας περισσότερες ευκαιρίες να ζήσουν στον πραγματικό κόσμο και, την ίδια στιγμή, να αναβάλουμε την μύησή τους στον διαδικτυακό κόσμο, όπου τα οφέλη είναι λιγότερα και τα μέτρα προστασίας σχεδόν ανύπαρκτα.
– Η ασφαλειομανία και η υπερπροστασία εμποδίζει τα παιδιά να εκτίθενται σε αναποδιές, αποτυχίες, άσχημες στιγμές και λάθη, ώστε να αναπτύξουν αντοχή και αυτοέλεγχο. Έτσι καταλήγουν να γίνουν ψυχικά εύθραυστα και φοβισμένα.
Jonathan Haidt, “Η Γενιά του Άγχους” // Πώς η Απορρύθμιση της Παιδικής Ηλικίας Συνδέεται με την Επιδημία Ψυχικών Νόσων